Om het oliebollenvet weer een beetje uit en van de lichamen van de jeugd te krijgen, werd er afgelopen zaterdag 3 januari een bootcamp survival georganiseerd bij het Eeltjemar.

Om 12.00 uur was de groep aanwezig. Precies op dat moment begon het te hagelen. Ontzettend vervelend natuurlijk.

Om toch goed warm te worden, werd begonnen met de picknicktafel-run: vijf rondjes hardlopen, waarbij vier betonnen picknicktafels als horden fungeerden op het parcours. De tijden varieerden van zes tot acht minuten. Gelukkig waren de hagelbuiwolken daarna leeg en kwam de zon weer tevoorschijn.

Om de handen warm te krijgen, werd in groepjes de bal met de hand hooggehouden. Na elk balcontact moest een pirouette worden gemaakt.

Daarna moesten de teams over een klimtoestel zien te komen, zonder de grond te raken. Als extra handicap moest een bal worden meegenomen die in een kist lag. De bal mocht niet uit de kist en ook niet worden vastgehouden. Het was soms best spannend, zeker door de hoogte — en voor Fenna ook omdat ze niet precies wist hoe ze nou allebei haar benen over de stang moest krijgen.

Vervolgens werden squats, lunges, step-ups, opdrukken, touwtjespringen, planken op een bal, iets met een hoepel, jumping jacks en nog meer oefeningen gedaan. Dit alles gedurende 15 minuten, met korte tussenpozen.

Autotrek was het volgende onderdeel. Het winnende team had in een later spel het minste kans op een nat pak. Op de parkeerplaats moest een auto over 100 meter worden voortgetrokken. Op de foto’s is te zien dat de teams sterker waren dan de auto, die ondertussen probeerde de andere kant op te rijden.

Daarna volgde de ladder-run. Met een ladder van vier meter lang moest een parcours worden afgelegd, met opnieuw die dekselse kist mét bal erop. De teams moesten hiermee zelfs een sloot oversteken. Eén team had daar wat moeite mee: de bal met kist belandde in het water.

Bij het kogelstoten (jeu de boules) werd gemiddeld 22 meter gehaald; de grootste afstand was zelfs 36 meter.

De verliezers van het autotrekken moesten het tegen elkaar opnemen bij het touwtrekken — met een sloot in het midden. Gelukkig werd niemand het water in getrokken.

Als extraatje had Rutger een fierljepstok meegenomen. Wie wilde, mocht het proberen. Rutger deed het voor en ging met mooie, soepele techniek over de sloot. Jan Jelle volgde zijn voorbeeld en kwam ook soepel aan de overkant. Ilse durfde eveneens; het duurde even, maar… ze kwam bijna over de sloot. Haar voeten belandden tegen het talud, in de sloot.

En toen wilde Herman, papa van Jan Jelle Iedema, het ook proberen. Hij pakte de stok, sprong, hield goed vast en was onderweg naar de overkant. En toen… brak de stok. Herman vloog met zijn benen omhoog richting de overkant, maar de zwaartekracht deed onvermijdelijk zijn werk. Het resultaat: een volledige plons in het water. Hilarisch.

Het waren twee leuke uren bij het Eeltjemar.
En met Herman gaat het goed.