De laatste wedstrijd van het seizoen bracht De Granaet 3 naar Mid-Fryslân in Reduzum. In de week voorafgaand aan de wedstrijd was het weer spannend of er voldoende spelers gevonden zouden worden. De helft van de heren ging namelijk mee met het tweede. Gelukkig had de J1 eerder deze week al succesvol gespeeld (gefeliciteerd met het kampioenschap!), waardoor drie heren van de J1 (Jan Jelle, Delano en Bram) het derde konden versterken. Daarmee lag de gemiddelde leeftijd van De Granaet 3 ongeveer de helft lager dan die van Mid-Fryslân. Dat zou zomaar eens in ons voordeel kunnen werken, dachten we vooraf.

De thuiswedstrijd tegen Mid-Fryslân eindigde eerder dit seizoen in een sportieve 11-11, dus ook dat gaf hoop op een goed resultaat tegen de routiniers uit Reduzum.

Aangekomen op het sportpark van Reduzum konden onze jongste supporters hun geluk niet op dankzij de naastgelegen speeltuin. Helaas verliep de voorbereiding op de wedstrijd iets minder soepel. Nog voordat het eerste fluitsignaal had geklonken, was de eerste blessure aan Dokkumer zijde al een feit. Sietske verstapte zich tijdens het inschieten en kon daardoor niet starten. De opstelling moest op het laatste moment worden aangepast. Gelukkig zijn we inmiddels behoorlijk flexibel, dus dat kwam goed.

De wedstrijd begon gelijk op, maar al snel bleek dat Mid-Fryslân beter op elkaar was ingespeeld dan De Granaet, dat met een gewijzigde samenstelling nog even moest wennen. Regelmatig werden er plaatsfouten gemaakt. Ook aan de fysieke speelstijl van de tegenstander moesten de Dokkumer dames even wennen. Zo nu en dan vloog er iemand over de grond of werd er een dame 'dubbel geklapt'. Korfbal is tenslotte niet altijd een rustig spelletje.

Een terugkerend probleem dit seizoen was ook deze wedstrijd weer zichtbaar: doelpunten maken. Hoewel De Granaet regelmatig fraaie aanvallen opzette, werden die kansen te weinig beloond. Mid-Fryslân wist de kansen die het kreeg juist wél af te maken en daardoor keken de Dokkumers in de rust tegen een achterstand aan.

Tijdens de rust gaf Sietske (inmiddels enigszins hersteld) een duidelijke peptalk. De opdracht was helder: beter afvangen na het eerste schot, want Mid-Fryslân wist juist uit tweede, derde en soms zelfs vierde kansen te scoren. Sietske besloot het zelf ook weer te proberen en verscheen na rust weer binnen de lijnen.

Even leek De Granaet het vertrouwen terug te vinden. Bram, Erik en Minne wisten nog mooie doelpunten te maken en Mid-Fryslân begon zelfs wat te mopperen. Toch bleek al snel dat de strijd gestreden was en dat Mid-Fryslân deze middag simpelweg de betere ploeg was. Dat de schrijver van dit verslag (we noemen geen namen) tussendoor ook nog twee strafworpen op rij miste, hielp daarbij niet bepaald.

Daarmee eindigt De Granaet 3 dit seizoen op de laatste plaats, maar zeker niet met een slecht gevoel. Vrijwel alle wedstrijden waren sportieve en gezellige potjes korfbal, het lukte iedere week weer om een team op de been te brengen en de dameskern staat als een huis.

We kijken daarom vol goede moed uit naar volgend seizoen. Weliswaar een klasse lager, maar dat biedt ook weer nieuwe mogelijkheden.

Helaas nemen we afscheid van Elena. We bedanken haar voor haar inzet en verwachten haar snel weer terug te zien langs de lijn of op het korfbalveld. Datzelfde geldt voor Gerben die ook een stapje terug doet.

En voor de heren die dit lezen: we kunnen volgend seizoen nog wel wat versterking gebruiken. Dus wil je graag korfballen zonder al te veel verplichtingen? Sluit je dan aan bij De Granaet 3!