Voor De Granaet 3 stond er deze zaterdag direct een pittige pot op het programma: thuis tegen De Wâlden 5, de nummer twee van de poule. Een team dat samen met Harich gaat uitmaken wie er kampioen wordt. Waar bijna alle andere wedstrijden waren afgelast vanwege de winterse omstandigheden, durfden de Wâldpyken het wél aan om de barre tocht naar Dokkum te maken. Complimenten daarvoor.
Ons derde was dit keer bijna compleet — deels omdat geplande weekendjes weg door de sneeuw waren gecanceld — en met Bram en Goswin erbij zagen we vooraf nog best kansen om het De Wâlden lastig te maken. Niets bleek helaas minder waar.
Na het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Peter Verhoef (die zelfs helemaal vanuit Groningen was komen glijden) wist Gerben direct te scoren. Dat bleek echter ook het enige moment waarop De Granaet deze middag op voorsprong stond. Het publiek — opvallend talrijk aanwezig bij gebrek aan wedstrijden van de selectie — zag een Granaet dat veel plaatsfouten maakte, kansen nauwelijks afrondde en regelmatig onnodige vrije ballen en strafworpen tegen kreeg. Het slordige spel stond in schril contrast met het effectieve en gecontroleerde spel van De Wâlden.
In de rust stond het al 4-13, waarbij alle doelpunten van Dokkumer zijde tot dat moment van Gerben kwamen.
In de tweede helft herpakten we ons enigszins en wisten ook Hieke, Erik en Bram de korf te vinden. Opvallend was dat richting het einde van de wedstrijd niet alleen bij de Dokkumers wat chagrijn ontstond, maar ook bij De Wâlden. Een onnodige schop door een heer van De Wâlden werd door de verder prima fluitende, maar op dat moment wat twijfelende scheidsrechter niet bestraft met geel, maar “beloond” met een strafworp — ook dat verdiende deze middag geen schoonheidsprijs.
Al met al een wedstrijd om snel te vergeten, maar ook één waar we hopelijk weer van leren.
De volgende wedstrijd staat gepland op 17 januari om 17.45 uur, uit tegen De Pein. Dan hopen we ons weer te herpakken.